czwartek, 15 września 2016

Kobieta w okresie dyrektoriatu, konsulatu i cesarstwa-"Kobieta idealna" cz.3


Od 1795 do 1799 kobiety nosiły długie batystowe lub muślinowe suknie z drobnymi fałdkami i głęboko wydekoldowane. Obowiązkowy był szal lub spencer, który stał się modny w 1798. Podniesioną talię podkreślała wąska wstążka wiązana z tyłu.
Przykład spencera
Głowy zdobiły greckimi perukami, zakładały również budki z  wypukłą główką i wysuniętym rondem, przystrojone piórem. Pod koniec dyrektoriatu powrócono do czepków i turbanów.
Każda kobieta posiadała torebkę ridicule lub balantine, która albo trzymała w ręku albo mocowania do paska.

Konsulat i cesarstwo (1799-1815)
Suknie przestają być szyte tylko i wyłącznie z lekkich tkanin. Dalej króluje wysoka talia. Dekolt jest kwadratowy  nie odsłaniający ramion.

Rękawy z początku bardzo krótkie niekiedy sięgały łokcia i były zapinane na guziki "w stylu angielskim".
Pod koniec okresu konsulatu noszono też krochmalone i plisowane kołnierze lub niskie, które okalały dekold.

W 1804 pojawił się gorset krótki i lekki, rodzaj płuciennego kaftanika. Potem zaczęto go usztywniać fiszbinami. Następnie około 1808 modne stały się gorsety w stylu medycejskim opinające brzuch i biodra. Powrócono do bielizny zapomnianej w okresie dyrektoriatu. Nosono koszule i halki ze starannym ich wykończeniem.
Większość zmian dotyczyła dodatków. Suknie haftowano, a koronki stały się nieodzownym elementem stroju dworskiego.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz